Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Η άρνηση της ναζιστικής θηριωδίας δεν είναι συμβατή με τις αξίες του δημοκρατικού πολιτεύματος

Δήλωση Μάρκου Μπόλαρη για την επέτειο του Ολοκαυτώματος

Βρισκόμαστε σε μια χρονική περίοδο κρίσιμη, όπου για «τα φρικιαστικά γεγονότα του μέσου του 20ου αιώνα» όπως τα αποκαλούσε ο Γάλλος φιλόσοφος Paul Ricoeur, η αφήγηση δεν θα προέρχεται σύντομα από τους τελευταίους επιζώντες αλλά από τους ιστορικούς. Κρίσιμη εποχή όπου η ιστορία διασταυρώνεται με τη μνήμη. Η άγρυπνη φωνή του αιώνα αυτού επεσήμανε μέσα από το φιλοσοφικό της έργο το «καθήκον της μνήμης» ως συλλογικής υποχρέωσης για να διατηρηθεί αδιάπτωτη στις νεότερες γενιές η απέχθεια προς τη φρικαλεότητα με σκοπό να αποτρέψουμε την επανάληψη ης ύβρεως στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια συστηματική προσπάθεια να αμφισβητηθεί το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που συντελέσθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στο Άουσβτς, στο Νταχάου, στο Μαουντχάουζεν με θύματα εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίους, τσιγγάνους, αντιστασιακούς. Η αναθεωρητική αυτή εκδοχή της ιστορίας προωθεί κραυγαλέα ανιστόρητες θεωρίες που μοναδικό σκοπό έχουν να απαλλάξουν για τις θηριωδίες τους τα ενεργούμενα της Ναζιστικής ιδεολογίας, να αποκρύψουν, με τη μετάθεση των ευθυνών στον «άλλο», στον «εξιλαστήριο αμνό», τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων. Σωστά ειπώθηκε πως ο βασανιστής σκοτώνει δυο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη. Το έδαφος πάνω στο οποίο βρίσκει γόνιμο πεδίο αποδοχής η άρνηση του Ολοκαυτώματος είναι ο ρατσισμός, οι νεοφασιστικές πολιτικές αντιλήψεις, αλλά και η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να σφυρηλατήσει στέρεους δημοκρατικούς θεσμούς να απαντήσει πειστικά στα κρίσιμα προβλήματα της κοινωνίας. 

Οι μέρες μνήμης του Ολοκαυτώματος θα πρέπει να καταστήσουν συνείδηση όλων μας πως το απόλυτο κακό υπάρχει και πως ο αναθεωρητισμός δεν είναι συμβατός με τις αξίες του δημοκρατικού πολιτεύματος, την κατάλυση του οποίου προωθούν οι αμετανόητοι νοσταλγοί της Ναζιστικής θηριωδίας. Η Ευρώπη κατόρθωσε μέσα από τους πολέμους και τις τραγωδίες να συνθέσει έναν ισχυρό αξιακό πυρήνα για τα δικαιώματα του ανθρώπου, να θέσει στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης την πορεία προς τη συναδέλφωση των λαών. Η προσπάθεια αυτή αντλεί την ισχύ της από την ιστορική μνήμη που υποδεικνύει πολιτικές κοινωνικής συνοχής, αλληλεγγύης και επικράτηση της συμπόνιας έναντι της δογματικής τραχύτητας. Με το κερί της μνήμης αναμμένο ως ένδειξη σεβασμού στα αθώα θύματα του Ολοκαυτώματος δηλώνουμε πως το πένθος γι αυτό που χάθηκε είναι το χρέος μας γι αυτό που υπήρξε.

ΑρχείοΝέων