Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Η Ελλάδα για να προχωρήσει πρέπει να εστιάσει στην παραγωγή προϊόντων ποιότητας. Στην πιστοποιημένη ποιοτική παραγωγή. Και είναι ευθύνη μας ως Κυβέρνηση η ανάδειξη αυτής της πολιτικής

Συνέντευξη Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Μάρκου Μπόλαρη στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» και τον δημοσιογράφο κ. Δημήτρη Μαρκόπουλο.

- Κύριε υπουργέ, μεγάλη είναι η συζήτηση για την πρόθεση της κυβέρνησης να φορολογήσει τους αγρότες.

Θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και ειλικρινείς. Άποψη μου είναι πως η φορολογία των αγροτών πρέπει να είναι δίκαιη και προοδευτική Αυτή είναι η γενική προσέγγιση. Πάμε όμως να την εξειδικεύσουμε. Θα ήθελα να απευθύνω το ρητορικό ερώτημα: αν κάποιος «επιχειρεί» στον αγροτικό τομέα σε 1.500 στρέμματα καλλιεργειών κι άρα έχει αντίστοιχα εισοδήματα κι επιδοτήσεις δεν θα πρέπει άραγε δια της φορολογίας του να συμμετέχει στα έξοδα του σχολείου του χωριού του; Να πληρώνει τη συμμετοχή του στο ευρύτερο κοινωνικό γίγνεσθαι αφού έχει τη δυνατότητα; Σαφώς και πρέπει. Πληρώνεις λοιπόν φόρο διότι έχεις τη δυνατότητα κι όχι για κάποιον άλλο λόγο. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Αν για παράδειγμα ένας αγρότης 65 ετών για να ζήσει καλλιεργεί 15 ή 20 στρέμματα και δεν τα βγάζει πέρα, θα πρέπει να αφεθεί στο έλεος του Θεού και να φορολογηθεί σκληρά; Όχι βέβαια. Αυτό δεν μπορεί να γίνει και δεν θα γίνει. Άρα με αυτόν τον απλό συλλογισμό ήδη βάλαμε το επάνω και το κάτω όριο της φορολόγησης. Αυτή δεν θα γίνει με βάση τα στρέμματα όμως, αλλά με βάση το εισόδημα. Για να είναι δίκαιο και προοδευτικό το σύστημα φορολογίας των αγροτών θα πρέπει επίσης να προσδιορίσουμε το πόσα είναι τα συνδεδεμένα μέλη μιας οικογένειας που ζει από την παραγωγή. Πολλές φορές εργάζεται η σύζυγος και τα παιδιά. Όταν κάνουμε λοιπόν την τελική πολιτική δεν θα πρέπει να υπολογίσουμε αν πρόκειται για μια οικειακή παραγωγή ή αν κάποιος απασχολεί εργάτες;

- Παρά ταύτα πολλοί απασχολούν εργάτες δίχως να τους δηλώνουν.
Θα πρέπει να σημειώσω πως εδώ έχουμε μια σημαντική εκκρεμότητα με το εργόσημο. Πρόκειται για ένα θέμα που οφείλουμε να λύσουμε άμεσα. Κεντρική μας πολιτική είναι πως οι εργάτες που δουλεύουν στον αγροτικό και κτηνοτροφικό χώρο πρέπει άπαντες να είναι ασφαλισμένοι. Το θέμα αυτό θα λυθεί. Πριν από καιρό ήμουν στις ΗΠΑ και είδα το μοντέλο του Ιλινόις. Εκεί δίνουν άδειες οδήγησης ακόμα και στους παράνομους μετανάστες καθώς έτσι πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές και τα ταμεία αποκτούν πόρους. Αυτό πρέπει να κάνουμε και στην Ελλάδα. Έσοδα θα έλθουν. Θα τονωθούν τα ταμεία. Θα καλέσουμε λοιπόν όλους όσους έχουν ξένους εργάτες να τους δηλώσουν. Θα δώσουμε ένεση στο ασφαλιστικό σύστημα ενώ και ο παραγωγός που απασχολεί εργάτες θα έχει ελαφρύνσεις. Επίσης στη φορολογική μας παρέμβαση θα υπολογιστούν και οι αποσβέσεις, οι δαπάνες της κάθε καλλιεργητικής μονάδας και θα δοθούν ελαφρύνσεις. Δεν θέλουμε επ ουδενί να αιφνιδιάσουμε λοιπόν ενώ μελετούμε μέριμνες ακόμα και για όσους έχουν μακροχρόνιες καλλιέργειες. Δεν θα φορολογήσεις αυτών που παράγει κάτι που θα αποδώσει σε 5 έτη.

- Όμως οι αγρότες ξεκαθαρίζουν πως φορολόγηση τους θα σημάνει δυναμικές κινητοποιήσεις.
Η λογική των τρακτέρ στις εθνικές οδούς δεν βοηθά. Παλιά είδαμε μέχρι και υπουργούς να ανεβαίνουν στα τρακτέρ, να γίνεται το όλο θέμα αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης όμως τα προβλήματα να εξακολουθούν να είναι εδώ. Το ζητούμενο είναι να λύσουμε τα προβλήματα λοιπόν. Όχι να τα διαιωνίζουμε. Ο κόσμος καταλαβαίνει πως είμαστε στην εποχή των επιχειρημάτων. Η τακτική του «έτσι θέλω, έτσι κάνω» δεν έχει αποτέλεσμα αν και δεν παραγνωρίζω την λογική της διαμαρτυρίας. Η άλλη αντιμετώπιση όμως που εμείς προτείνουμε είναι να υπάρξει διαβούλευση κι επικοινωνία των θέσεων των αγροτών. Ξεκάθαρα τονίζω πως η όποια φορολόγηση πρέπει να είναι δίκαιη για να μην υπάρξει έξοδος αγροτών από την παραγωγή. Χρειάζεται λοιπόν σχέδιο κι αντιμετώπιση της κατάστασης με τρόπο ολιστικό και με προτάσεις. Όχι με φωνές κι απειλές. Να αναδειχθεί το δίκαιο του αγρότη.
- Μπορεί μια αριστερή κυβέρνηση όμως να οδηγήσει τους Έλληνες παραγωγούς και κτηνοτρόφους σε μια στροφή προς την αγροτική επιχειρηματικότητα;

Υπάρχουν δύο αντιλήψεις οι οποίες αντιστοιχίζονται με ομάδες ανθρώπων. Η πρώτη είναι αυτή των περασμένων δεκαετιών. Είναι εκείνη που θέλει τους αγρότες «ειδική ομάδα» που χρειάζεται διαρκώς βοήθεια, σαν να πρόκειται για ελεημοσύνη. Θα πρέπει δηλαδή να τους δίνουμε τις επιδοτήσεις τους για να διαλύονται τα μπλόκα και να τους στέλνουμε στα σπίτια τους και μετά του χρόνου πάλι τα ίδια από την αρχή. Αυτή η αντίληψη προσβάλλει τη Δημοκρατία και την ατομική αξιοπρέπεια. Στο τέλος όμως προσβάλλει και την ανάπτυξη. Η άλλη αντίληψη θέτει στο επίκεντρο την ανάγκη να παράγει η χώρα κάτι και να αντιμετωπίζει τον αγρότη με τη λογική της επιχειρηματικότητας. Το να είσαι στο χωράφι, στον ελαιώνα, στο αμπέλι, στην κτηνοτροφική μονάδα είναι μια επιχείρηση. Αυτός που παράγει λοιπόν πρέπει να είναι υπερήφανος και να επικρατήσει η αντίθετη αντίληψη από το «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά». Η Ελλάδα για να προχωρήσει πρέπει να εστιάζεται στην παραγωγή προϊόντων ποιότητας. Στην πιστοποιημένη ποιοτική παραγωγή. Και είναι ευθύνη μας ως κυβέρνηση η ανάδειξη αυτής της πολιτικής. Ποιότητα, πιστοποίηση, παραγωγή και πολιτική ανάδειξης της ελληνικής γεωργίας είναι λοιπόν οι άξονες που καθορίζουν τη δική μας στρατηγική. Με τις πολιτικές ανάδειξης των αγροτικών μας προϊόντων μπορούμε να φέρουμε προστιθέμενη αξία μέσω των εξαγωγών. Για παράδειγμα ξεκινήσαμε μια συζήτηση με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων. Έχουμε πολλά εκατομμύρια τουριστών τους οποίους μπορούμε να τους φέρουμε σε επαφή με τα ελληνικά τρόφιμα. Δεν ζητούμε να μας κάνουν οι τουριστικές μονάδες κάποιο ρουσφέτι. Ζητούμε να αυξήσουν την ποιότητα του ανταγωνισμού τους. Γιατί βάζοντας την καλύτερη ελληνική ελιά, το καλύτερο ελληνικό μέλι, το καλύτερο παξιμάδι ή σταφίδα, αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα τους. Δεν θα κάνουμε μια απλή σύσταση. Θα κάνουμε πολιτική συνεργιών μεταξύ βιομηχανίας τροφίμων, επιχειρήσεων πρωτογενούς τομέα και κτηνοτροφικών μονάδων. Θέλουμε startup στο χώρο της παραγωγής της κτηνοτροφίας, της τυροκομίας. Να εκπαιδευτούν τα παιδιά και να μπούνε δημιουργικά στην παραγωγή. Η λογική μας είναι «επιχειρούμε στο χωράφι». Πολλοί μου λένε «ωραία εποχή βρήκες να έλθεις στο υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης». Η απάντηση μου είναι πως η εποχή αυτή είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Η πολιτική ασκείται στον πραγματικό ιστορικό χρόνο κι όχι σε συνθήκες θερμοκηπίου.

 

ΑρχείοΝέων