Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Αδυνατεί η πολιτεία να αντιμετωπίσει την κατάρρευση του παραγωγικού και διοικητικού μοντέλου ελλείψει πολιτικής ανάλυσης και χάραξης εθνικής στρατηγικής

Άμεση η ανάγκη για πολιτικές ανασυγκρότησης και στήριξης της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής. 

Συνέντευξη Μάρκου Μπόλαρη στον Τ/Σ TVS και στο δημοσιογράφο Γρηγόρη Θωματίκο

Δημοσιογράφος
: Επικαλούμενος αυτή τη φορά τη βουλευτική σας ιδιότητα, γιατί με τα περιφερειακά παρασυρόμαστε συχνά, έχουν ίσως και μεγαλύτερο ενδιαφέρον ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Μ.Μπόλαρης: Δεν νομίζω ότι έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, διότι οι συμπολίτες μας βιώνουν τις συνέπειες μιας κρίσης και πολλοί είναι ματωμένοι. Άλλοι έχουν πρόβλημα με τη θέρμανση, άλλοι με τη ΔΕΗ, άλλοι έχουν πρόβλημα με τα έξοδα για την παιδεία, άλλοι έχουν πρόβλημα στα νοσοκομεία...

Δημοσιογράφος: Έχουμε και τους αγρότες που έχουν πρόβλημα σε όλα αυτά που είπατε...

Μ.Μπόλαρης: Η θεματολογία αυτή που σας λέω, συν τα αγροτικά, συν την μικρομεσαία επιχείρηση, συν τα ασφαλιστικά, είναι τεράστια και βιώνουμε τις συνέπειες της κρίσης καθημερινά. Βρίσκομαι στο γραφείο στα Σέρρας κάθε Σάββατο και κάθε Δευτέρα, και διαπιστώνω ότι υπάρχει τεράστια αγωνία από τον κόσμο και η αγωνία αυτή αφορά το κεντρικό κομμάτι, την πορεία της χώρας. Ιδιαίτερα όταν διαπιστώνουν ότι στην Περιφέρεια δεν έγινε τίποτα και η παρέμβαση που υπήρξε από πλευράς Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης στα μείζονα ζητήματα που τους αφορούν είναι μηδενική. 
Οι πολίτες λοιπόν έχουν αγωνία, γιατί βλέπουν πως αυτή η συνταγή που επιβλήθηκε και επιβάλλεται στη χώρα, ως συνταγή της γερμανικής δεξιάς – δεν λέω της Γερμανίας – και συγκεκριμένα της άποψης που έχουν η κα Μέρκελ και ο κ. Σόϊμπλε για το πώς μπορούν να λύσουν τα ζητήματα στην Ευρώπη, προσθέτει προβλήματα στη χώρα. Κι έχει μεγάλη σημασία το εξής: ενώ η επιβαλλόμενη συνταγή προσθέτει προβλήματα κι επιδεινώνει την κατάσταση, δεν απαντάται από τη χώρα, δεν υπάρχει αντιπρόταση ανάπτυξης και οικονομίας, διότι δεν έχουμε κάνει τη σωστή πολιτική ανάλυση. 
Δηλαδή κ. Θωματικό, είναι πέντε χρόνια τώρα στα οποία η χώρα συζητάει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημά της ήταν το εξωτερικό δημόσιο χρέος, από το οποίο απορρέουν τα μνημόνια και τα αντιμνημόνια. Η πολιτική αυτή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα – βέβαια η λέξη πολιτική μέσα σε εισαγωγικά – διότι μιλάμε για μία κακή διαχείριση. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι η δική μου άποψη είναι διαφορετική. Θεωρώ πως το δημόσιο χρέος, το εξωτερικό δημόσιο χρέος, είναι ένα σύμπτωμα. Είναι όπως ο πυρετός, που μας στέλνει μηνύματα ότι υπάρχει αρρώστια. Εμείς λοιπόν για την αρρώστια δεν συζητούμε, αλλά μόνο για τον πυρετό, δηλαδή συζητούμε μόνο για το εξωτερικό δημόσιο χρέος. Τη στιγμή που η συζήτηση που θα έπρεπε να είναι ανοιχτή στην ελληνική κοινωνία αφορά την ίδια την αρρώστια, που προξενεί τον πυρετό! 
Το πρόβλημά μας είναι ότι έχουμε κατάρρευση του παραγωγικού τομέα της χώρας. Ρωτήστε τους βιοτέχνες των Σερρών, ρωτήστε τους εμπόρους των Σερρών, ρωτήστε τον πρωτογενή τομέα, κτηνοτρόφους και γεωργούς, τη βιομηχανική περιοχή στις Σέρρες, στη Θεσσαλονίκη, στο Κιλκίς, στην Αθήνα και θα διαπιστώσετε ότι έχουμε μια κατάρρευση του παραγωγικού τομέα. Και δίπλα σε αυτήν, έχουμε και την κατάρρευση ενός μοντέλου διοίκησης. Οι συμπολίτες μας και εσείς ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι όταν φτάνετε στο δημόσιο σήμερα, για κρίσιμα ζητήματα, εκείνο το οποίο διαπιστώνετε είναι η αναποτελεσματικότητα, το χρονοβόρο, η αδιαφάνεια και ό,τι ζητήματα υπάρχουν πίσω από αυτές. Αντί λοιπόν εμείς στη χώρα να έχουμε ανοίξει μία μεγάλη πολιτική συζήτηση, με ανάλυση για το τι μας συνέβη και φτάσαμε εδώ, γιατί η χώρα αναγκάστηκε να αυξήσει το εξωτερικό της χρέος, πώς θα απαντήσουμε και πώς θα ανασυγκροτήσουμε την πραγματική οικονομία της χώρας, την παραγωγική βάση της χώρας, τον πρωτογενή τομέα, τον αγροτικό, τον κτηνοτροφικό, έντρομοι συζητούμε μέτρα τα οποία μας προτείνονται από το εξωτερικό. Θα πω ένα παράδειγμα, διότι απευθυνόμαστε σε ένα νομό αγροτικό και κτηνοτροφικό. Πριν να έρθω στη συζήτηση στο φιλόξενο TVS, άκουγα τις ειδήσεις από τα κεντρικά αθηναϊκά κανάλια, όπου λένε «Ο ΟΟΣΑ είπε ότι πρέπει να πέσει η τιμή στο γάλα». Τι σημαίνει αυτό, προσέξτε, απευθύνονται στον πολίτη που χειμάζεται σήμερα και του λένε, αν παρατείνουμε τις μέρες που είναι φρέσκο το γάλα, τότε θα πέσει η τιμή του. Γιατί θα γίνει αυτό; Γιατί θα έρθουν μεγάλα βυτία από την Ουγγαρία, τη Γερμανία, την Πολωνία – θα λέμε ονόματα στο σημείο αυτό – το Βέλγιο και τη Γαλλία. Και τι σημαίνει ότι θα γίνει με αυτό; Θα καταστραφούν οι ελληνικές γαλακτοπαραγωγικές επιχειρήσεις. Και λένε λοιπόν σήμερα τα αρμόδια Υπουργεία και αυτοί που προτείνουν στα Υπουργεία, τι θέλετε λοιπόν, να κάνουμε και κίνημα υπέρ της ακρίβειας, να στηρίξουμε το ακριβό γάλα; Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πολιτική απάτη και μεγαλύτερο ψέμα από αυτό. Ρωτήστε τους κτηνοτρόφους, γιατί είναι ακριβή η τιμή στο γάλα από την Ελλάδα; Διότι κάθε μία από τις κτηνοτροφικές επιχειρήσεις έχει ένα τεράστιο κόστος στο πετρέλαιο, διότι το προμηθεύεται σε τριπλάσια τιμή από αυτήν που το παίρνει ο γερμανός αγρότης και ο γερμανός κτηνοτρόφος. Πού οφείλεται αυτή η τριπλάσια τιμή; Στην πολιτική που ασκείται αυτή τη στιγμή στη χώρα. Αν λοιπόν θέλουμε να ρίξουμε την τιμή στο γάλα, η λύση δεν είναι να ακούσουμε τι λέει η τρόϊκα ή ο καθοδηγητής που επιβάλλει άποψη στην ελληνική κυβέρνηση, για να φέρει γάλα από τη Γερμανία και άρα να καταστρέψουμε και τον πρωτογενή τομέα και ό,τι απέμεινε από τον πρωτογενή τομέα στη χώρα, αλλά να αλλάξουμε πολιτική. Που σημαίνει ότι πρέπει να ανοίξουμε τη συζήτηση για το τι χρειαζόμαστε στον πρωτογενή τομέα στη χώρα. Εσείς, στα δύο αυτά χρόνια της κυβέρνησης - αλλά και προηγούμενα διότι δεν θέλω να χαρίζομαι σε κανέναν ούτε και στον εαυτό μου – διαπιστώνετε να χαράσσεται και να ασκείται αγροτική πολιτική; 

Δημοσιογράφος: Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον γιατί είναι και άκρως επίκαιρο. Θεωρείτε ότι αντίστοιχα τα αιτήματα των αγροτών, αναφορικά με την πρωτογενή παραγωγή για την οποία μιλήσατε, θα έπρεπε να επικεντρωθούν σε αυτό το κομμάτι, στο γεγονός δηλαδή που εδώ και λίγες μέρες ακούσαμε, γιατί τις προηγούμενες γινόταν ένας βομβαρδισμός στα πανελλαδικά κυρίως μέσα ενημέρωσης, ότι οι αγρότες δεν θέλουν βιβλία εσόδων-εξόδων. Αυτή ήταν η εικόνα επικοινωνιακά, είμαστε προνομιούχοι, εντός εισαγωγικών, γιατί είμαστε Σερραίοι, είμαστε αγροτική περιοχή, ενώ εμείς γνωρίζουμε πραγματικά ότι τα προβλήματα δεν είναι αυτά. 

Μ.Μπόλαρης: Σας είπα προηγουμένως ότι έχουμε κατάρρευση ενός παραγωγικού μοντέλου. Και αυτό σημαίνει ότι έχει καταρρεύσει η ποιότητα στα αγροτικά προϊόντα, διότι υπήρχαν συγκεκριμένες πολιτικές που επιβάλλονταν από την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Διότι όπως είπα και πριν εισαγωγικά, δεν καθίσαμε να συζητήσουμε πολιτικά, αναλύοντας την κατάσταση, ακούγοντας τις αντίθετες γνώμες για να κάνουμε συνθέσεις. Ερώτηση απλή: ποια είναι η πολιτική που έχει σήμερα το Υπουργείο προκειμένου να ξαναστηριχθεί ο πρωτογενής τομέας στη χώρα, ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος, ο ιχθυοτρόφος, ο δασοκόμος; Ξέρετε ποια είναι λοιπόν η πολιτική; Καμία. Αντίστοιχα, αναγκάστηκα πριν από κάποιο καιρό στη Βουλή και ρώτησα τον Υπουργό Ανάπτυξης, «τον θυμάστε τον τίτλο του Υπουργείου, είστε δύο χρόνια Υπουργός, τι κάνετε επ’αυτού; Δικαιολογήστε το, εφόσον είστε Υπουργός Ανάπτυξης ή Αγροτικής Ανάπτυξης». Ποια είναι λοιπόν η πολιτική που περιμένουν σήμερα οι Έλληνες, τα νέα παιδιά που περιμένουν να μπουν στον πρωτογενή τομέα για να στηριχθούν από την κυβέρνηση και να αλλάξουν το κλίμα στην πραγματική οικονομία; Καμία, διότι η μόνη ενασχόληση είναι από πού θα πάρουμε λεφτά. Και για να το πούμε απλά, η πολιτική που ασκείται 180 μοίρες στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που έχει ανάγκη η πραγματική οικονομία, δηλαδή την ρευστότητα. Η πολιτική που ασκείται είναι πώς θα αφαιρεθεί επιπλέον ρευστότητα από μία κοινωνία, από μία οικονομία όπου έχουν κλείσει και οι πόρτες των τραπεζών. Και αυτοί οι οποίοι παράγουν στον τόπο τιμωρούνται και δεν έχουν δυνατότητα ούτε να εισάγουν πρώτες ύλες, γιατί δεν δέχονται στο εξωτερικό τις εγγυητικές από τις ελληνικές τράπεζες, ούτε να εξάγουν διότι δεν τους δέχονται τα ασφαλιστήρια. Αντί λοιπόν να ασχοληθούμε με τον πραγματικό πόνο που υπάρχει, γιατί λέμε ότι υπάρχουν ενάμιση εκατομμύριο άνεργοι, αλλά η ανεργία δεν λύνεται με ξόρκια. Ή θα στηρίξουμε τον παραγωγικό μας τομέα, για να μπορέσουν οι επιχειρήσεις ή οι αυτοαπασχολούμενοι ή οι βιοτέχνες είτε είναι μικροί είτε είναι μεγάλοι, να προσλάβουν κόσμο ή θα χειροτερεύει η κατάσταση κάθε μέρα. 

Δημοσιογράφος: Κοιτάξτε, στο συγκεκριμένο κομμάτι η απάντηση είναι 440.000 θέσεις, βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα.

Μ.Μπόλαρης: Ξέρετε, τα συστήματα αυτά τα έχουμε δοκιμάσει και στο παρελθόν. Δεν γίνεται πολιτική με την στρατηγική της ελεημοσύνης. 

Δημοσιογράφος: Προφανώς αναφέρεστε στα προγράμματα stage...

Μ.Μπόλαρης: Ακριβώς, δεν λύνονται τα ζητήματα έτσι. Και αυτό που επιχειρείται να γίνει τώρα είναι επανάληψη του stage. Στο οποίο αυτό που έγινε είναι ότι δώσαμε ελεημοσύνη σε κάποιους άνεργους ανθρώπους για 5 μήνες. Ναι, είναι πολύ σημαντικό ότι άνεργοι άνθρωποι πήραν για 5 μήνες χρήματα. Αυτή όμως είναι η απάντηση στο πρόβλημα της αποδιαρθρωμένης και κατεστραμμένης πραγματικής οικονομίας της χώρας; Αυτή όμως η συζήτηση δεν γίνεται, και όταν λείπει αυτή η πολιτική συζήτηση τότε αρχίζουμε πάλι και συζητούμε για τον πυρετό. Δίνουμε κι άλλα αντιπυρετικά, αλλά το πρόβλημα δεν λύνεται, διότι αν η ασθένεια είναι η φυματίωση δεν αντιμετωπίζεται με αντιπυρετικά. Θα πρέπει να κάνουμε τη σωστή ανάλυση. 

Δημοσιογράφος: Δεν θα σας ρωτήσω αν πήγατε στα μπλόκα, γιατί έχουμε κάνει εκτενές ρεπορτάζ αυτές τις μέρες και έχουμε ακούσει τους αγρότες να λένε ψύχραιμα «δεν τους θέλουμε στα μπλόκα τους βουλευτές, στη Βουλή τους θέλουμε όποτε τους χρειαζόμαστε». Τι κάνετε στη Βουλή για τους αγρότες; 

Μ.Μπόλαρης: Η πρόταση λοιπόν και αυτό που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια και αυτό που έχει ανάγκη ο αγρότης είναι κουβέντες σταράτες. Το μοντέλο με το οποίο πορευτήκαμε τα τελευταία χρόνια και στο νομό Σερρών και το οποίο στηρίχτηκε στην επιδότηση - για το οποίο δεν φταίει ο αγρότης, είναι ευρωπαϊκή η πολιτική αυτή - αυτό το μοντέλο κατέρρευσε. Η ευθύνη δεν είναι των ανθρώπων που βγαίνουν από την παραγωγή ή που είναι συνταξιούχοι, αλλά της πολιτικής ηγεσίας, των ανθρώπων που είναι μέσα στην παραγωγή, των νέων ανθρώπων που είναι γεωπόνοι, κτηνίατροι, πτυχιούχοι σχολών τροφίμων, οικονομικών σχολών και οι οποίοι μπαίνουν σήμερα στην παραγωγή, φτιάχνοντας ωραίες μονάδες για προϊόντα τα οποία ήταν άγνωστα μέχρι πριν από λίγο καιρό στην ελληνική αγορά, και οι οποίοι παράγουν. Η πρόκληση λοιπόν για όλους εμάς είναι αν θα υπάρξει η άλλη πολιτική για να ξαναστήσουμε τον πρωτογενή τομέα στη χώρα, για να ξαναστηριχθεί ο αγροτικός τομέας. Όχι στη λογική του επιδοτούμενου αλλά στη λογική του να παράγουμε προϊόν ποιότητας για το οποίο είμαστε περήφανοι, γιατί είναι ανταγωνιστικό και εξαγώγιμο. 

Δημοσιογράφος: Αυτό θα σας ρωτούσα, αν είναι εξαγώγιμο. Γιατί εδώ πανε να μας καταργήσουν το φρέσκο και ποιοτικό γάλα, εισάγοντας πολύ φθηνότερο γάλα. 

Μ.Μπόλαρης: Βλέπετε λοιπόν τι γίνεται; Η πολιτική η οποία παράγεται από το Υπουργείο σήμερα, αν θέλετε να το θέσω έτσι, επιβάλλεται από το εξωτερικό στο Υπουργείο, την υιοθετεί όμως το Υπουργείο, είναι αντίθετη από αυτήν που έχει ανάγκη σήμερα ο πρωτογενής τομέας της χώρας. Αυτό είναι το πρόβλημά μας, αυτή είναι η αντιπαράθεση μέσα στη Βουλή και όχι τα ευχολόγια. Να επισημάνουμε την ανάγκη για την άλλη πολιτική, όχι μόνο στον πρωτογενή τομέα αλλά και στον δευτερογενή τομέα. Γιατί όπως σας είπα προηγουμένως, έχουμε κατάρρευση των βιοτεχνικών αλλά και των βιομηχανικών επιχειρήσεων. Στον νομό Σερρών, με την πολιτική αφαίμαξης της ρευστότητας που ασκείται, περίπου μία επιχείρηση στις δέκα έχει ασφαλιστική ενημερότητα. Πώς θα σταθεί αυτός ο κόσμος, πού οδηγεί η λογική που λέει ότι θέλω κι άλλα λεφτά για να πιάσω τους στόχους που έχει βάλει ο κ. Στουρνάρας στις συνομιλίες του στο Eurogroup και μέχρι πού θα πάει; Είπα στον κ. Στουρνάρα στη Βουλή ότι το πρόβλημά μας δεν είναι ότι δεν πιάνετε τους στόχους, αλλά ότι έχετε βάλει λάθος στόχους, λάθος σχέδιο, λάθος όριο. Λοιπόν, 7.000 επιχειρήσεις με φορτηγά διεθνών μεταφορών, πήραν την έδρα τους από την Ελλάδα και την μετέφεραν σε γειτονικές χώρες. Συναντήθηκα προχθές με το προεδρείο τους στη Βόρεια Ελλάδα και στην ερώτηση ποιο ήταν ακριβώς το θέμα, η απάντηση τους ήταν «έπρεπε να τα κλείσουμε, να τα παροπλίσουμε, να τα αφήσουμε να σκουριάσουν, γιατί η φορολογία που επιβάλλεται δεν αντέχεται, δεν βγαίνει. Τώρα φορολογούμαστε με 8% και μπορούμε και κινούμαστε». Ελληνικές επιχειρήσεις καταβάλλουν φόρο σε γειτονικές χώρες, και η Ελλάδα χάνει τα χρήματα αυτά. 

Δημοσιογράφος: Ζήτημα τοπικό και ιδιαίτερα προβεβλημένο το τελευταίο διάστημα, που είναι πρόβλημα εδώ και αρκετά χρόνια, η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Υπήρξε μία σειρά διαβουλεύσεων, συνομιλιών, διατύπωσης αιτημάτων από πλευράς των αγροτών και όχι μόνο, παρεμβάσεις συναδέλφων σας, και προγραμματισμένες συναντήσεις όπου δεν επήλθε το επιθυμητό αποτέλεσμα να υπάρξει μια σταθερότητα όσον αφορά στα τιμολόγια στις περσινές τιμές. Είναι χειρότερα δυστυχώς τα πράγματα, και αφού μιλούσαμε και για τοπική ανάπτυξη, για την πρωτογενή παραγωγή και την αξιοποίησή της, νομίζω ότι είναι το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα για έναν νομό όπως των Σερρών, όπου τα φουγάρα δεν περισσεύουν. 

Μ.Μπόλαρης: Κύριε Θωματίκο, έχει σημασία η θέαση. Όταν κανείς είναι στον κάμπο, τον ορίζοντα του τον κλείνουν τα δέντρα, ενώ όποιος είναι στο λόφο βλέπει καλύτερα από αυτόν που είναι στον κάμπο. Και αν βγει λίγο πιο ψηλά στο βουνό, βλέπει και την κορυφή του λόφου. Έχει σημασία λοιπόν όταν κάνουμε συζήτηση για τη Βιομηχανία Ζάχαρης, για το τεύτλο και την παραγωγή του, μπορούμε να έχουμε τη θέαση από πιο ψηλά. Συνεδρίασαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μείωσαν κατά τρία χρόνια το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ισχύουν οι ποσοστώσεις. Αυτό σημαίνει ότι αδικούνται οι χώρες, όπως η Ελλάδα, οι οποίες είχαν μία ποσόστωση μέχρι το 2020. Αυτή η απόφαση στην ουσία σήμανε μία περαιτέρω απαξίωση των εγκαταστάσεων της Βιομηχανίας Ζάχαρης. Βέβαια, η κατάσταση εκεί δεν τιμά κανέναν

Δημοσιογράφος
: Εννοείται τη στασιμότητα στο θέμα της πώλησης; Ότι δηλαδή προσπαθούμε να απαξιώσουμε ένα κομμάτι του εθνικού πλούτου, όπως είναι η Βιομηχανία Ζάχαρης, για να το δώσουμε κοψοχρονιά; 

Μ.Μπόλαρης: Είπαμε προηγουμένως για τον πρωτογενή και το δευτερογενή τομέα, δηλαδή μιλούμε για τη Βιομηχανία Ζάχαρης. Αγρότες που παλεύουν έξω μέσα στη λάσπη για να βγάλουν το τεύτλο, βιομηχανία, μεταποίηση και εμπορία. Ποια είναι η πολιτική που έχει η κυβέρνηση σήμερα σε έναν κρίσιμο τομέα όπως η ζάχαρη; Μιλάμε για πολύ μεγάλες ποσότητες, που σήμερα κατά το ήμισυ περίπου εισάγονται. Ποια είναι η πολιτική, ποιος από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ή Οικονομικών, που είναι συναρμόδια, ασχολήθηκε για να πει ότι η πολιτική μας για τη ζάχαρη είναι αυτή εδώ. Για να μπορούμε να ξέρουμε, αφού έχουμε πολιτική για την ζάχαρη, ποια θα είναι η πολιτική μας για τη Βιομηχανία Ζάχαρης, για να προχωρήσουμε μετά και για την πολιτική για το τεύτλο. Η τιμή την οποία ανακοίνωσαν φέτος για το τεύτλο είναι η τιμή που λέει στην ουσία στους αγρότες, μη σπείρετε, για να βγούμε και να πούμε μεθαύριο ότι αφού δεν έσπειραν αυτοί, πώς θα τα κρατήσουμε τα εργοστάσια, δώστε τα τζάμπα. Όμως αυτό θέλω να σας πω ότι είναι καθαρά θέμα πολιτικής, δεν είναι λάθος. Δεν έκανε κανένας μανδαρίνος στη Θεσσαλονίκη, που είναι η έδρα της Βιομηχανίας Ζάχαρης, λάθος. Γι’αυτό υπάρχει ο Υπουργός, είναι εκεί για να καθίσει και να πει «πρέπει να κάνω πολιτική για τη ζάχαρη. Ή με συμφέρει ή τα κλείνω και παίρνω από τη Βραζιλία ή από την Πολωνία. Ή τα ζυγίζω και κάθομαι και υπολογίζω ότι εγώ έχω επενδύσει εκατομμύρια σε εγκαταστάσεις, έχω κάποιες εκατοντάδες εργαζόμενους και έχω από κάτω κάποιες χιλιάδες αγρότες, οπότε με συμφέρει ή δε με συμφέρει. Πού είναι αυτή η πολιτική για τη ζάχαρη, για να υπάρξει πολιτική για τη Βιομηχανία Ζάχαρης, και μετά πολιτική για το τεύτλο; Έλλειμμα, κενό. Όταν λοιπόν πάμε εμείς να κάνουμε σύσκεψη για να πούμε, ελάτε να συζητήσουμε γιατί η τιμή της ζάχαρης είναι τιμή που δεν μας συμφέρει, ξεκινούμε με θέαση από τον κάμπο, μας την κλείνουν τη θέα τα δέντρα. Πρέπει λοιπόν να βγούμε λίγο πιο πάνω, για να καταλάβουμε ότι δεν πάλεψε το Υπουργείο όταν οι μεγάλες χώρες βάλαν στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον περιορισμό του χρονικού διαστήματος, όπου είχε η Ελλάδα ποσόστωση, αλλά το εγκατέλειψε. Όταν το εγκαταλείπεις αυτό, τότε το πρόβλημα κατεβαίνει και το πληρώνει στο τέλος ο αγρότης στο Μητρούσι, στη Σκοτούσα, στη Μαυροθάλασσα, στο Δραβίσκο. Γι’αυτό πολλές φορές κάνουμε συσκέψεις για να βγούμε από την υποχρέωση. Εγώ λοιπόν κύριε Θωματικό – και αυτό είναι προσωπική μου εκτίμηση, μπορεί να κάνω και λάθος, δεν λέω ότι δεν κάνω λάθος – σε συσκέψεις οι οποίες γίνονται για να βγούμε από την υποχρέωση και να πούμε ότι θα κάνω και μία ερώτηση στη Βουλή, για να σας στηρίξω τους καημένους που αδικείστε, αυτήν λοιπόν τη σχέση αποφάσισα να μην τη στηρίξω. Θέλω όταν παρεμβαίνω κάπου, να μιλώ στα ίσια, να γνωρίζω το θέμα, να ξέρω από πού ξεκινά και πού καταλήγει, για να είμαι ειλικρινής απέναντι στους συμπολίτες μου, να μην πάω να τους χτυπώ την πλάτη και να τους κλείνω το μάτι. 

ΑρχείοΝέων