Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Απόσπασμα από τη συνέντευξη στην εκπομπή ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ στο ΣΚΑΪ, στους δημοσιογράφους Βασίλη Λυριτζή και Δημήτρη Οικονόμου

Όταν κανείς ξεκινά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας 6-8 μήνες πριν, θέτοντας το ερώτημα «θα ψηφίσεις Πρόεδρο ή όχι;», τότε η συζήτηση δεν διεξάγεται με κριτήρια ποιος είναι ο καλύτερος για Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ποιος έχει μεγαλύτερο κύρος ή καλύτερες διεθνείς σχέσεις. Αυτή η συζήτηση δεν έγινε ποτέ.

Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι η πολιτική ύφεσης που ασκείται διαλύει την οικονομία, την μικρομεσαία επιχείρηση, αυξάνει τους ανέργους και έχει φέρει την ελληνική κοινωνία στα όρια της διάσπασης. Αυτή η πολιτική πρέπει να σταματήσει. Από τη στιγμή που έχει τεθεί το ζήτημα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας εδώ και 6 μήνες πάνω σε μια πολιτική βάση «βγάζουμε Πρόεδρο και συνεχίζουμε αυτή την πολιτική», είπα από την πρώτη στιγμή όχι. Αυτό δεν έχει σχέση με την επιλογή του κ.Δήμα ο οποίος είναι μια εξαιρετική προσωπικότητα, τον σέβομαι και επικοινωνώ μαζί του. Δεν έχει σχέση η ψήφος με το πρόσωπο, αλλά με το ότι επιλέχθηκε η συζήτηση να διεξαχθεί σε πολιτικό-κομματικό και όχι σε πολιτειακό επίπεδο. Αυτό αδικεί τον κ.Δήμα. 

Η συναίνεση στις κρίσιμες περιόδους, στις οποίες είναι αναστατωμένη η κοινωνία, ο κόσμος υποφέρει και υπάρχουν τόσες πιέσεις, δεν μπορεί να γίνεται πάνω σε επικοινωνιακά ζητήματα. Εδώ θα πρέπει να υπάρχει μια minimum συναίνεση πάνω σε κρίσιμα ζητήματα πολιτικής, τα οποία έπρεπε να δούνε τα κόμματα, διότι αυτή είναι η ουσία. Δηλαδή αν είμαι Πρωθυπουργός και θέλω να βγάλω Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τότε βάζω 3 ζητήματα συναίνεσης, αντί να ανεβάζω τόνους και να μιλώ για grexit. Το θεωρώ απαράδεκτο να ξανανοίγει με πρωτοβουλία της κυβέρνησης και με ομιλία του Πρωθυπουργού το θέμα GREXIT. 

Είναι μία λάθος στρατηγική, διότι το σενάριο του φόβου έχει παιχτεί. Και μετά το σενάριο του φόβου που παίχτηκε επιτυχώς, την άνοιξη πριν από τις ευρωεκλογές είχαμε την επικοινωνιακή καταιγίδα του success story. Και τον Οκτώβριο είχαμε επίσης την δεύτερη επικοινωνιακή καταιγίδα ότι σκίζουμε τα μνημόνια και τελειώσαμε. Μετά λοιπόν από την επιτυχία και μετά το σκίσιμο των μνημονίων, όταν τώρα επανέρχεσαι και χρησιμοποιείς τα επιχειρήματα που είχες πριν από δυόμιση χρόνια, ο πολίτης που είναι στο καφενείο λέει «Μα πότε με κορόϊδευες; Όταν μου έλεγες ότι πέτυχα και δεν φοβάμαι, όταν έλεγες ότι θα σχίσουμε τα μνημόνια προχθές ή σήμερα που μου λες ότι οι κακοί θα με πάνε στο grexit»; Αυτή η στρατηγική οδηγεί στην απαξίωση του πολιτικού κόσμου και αυτό δεν είναι καθόλου καλό. 

Η πραγματικότητα είναι δύσκολη και μπορούμε να τη διαχειριστούμε εμείς με σοβαρότητα και στο μέτρο του δυνατού συναινετικά ή μπορούμε να τη διαχειριστούμε με τομή κάθετη, με πόλωση και λάθος μηνύματα στο εξωτερικό. Στη δεύτερη περίπτωση ισχυρίζομαι ότι χειροτερεύουμε εμείς τα πράγματα. Διότι όταν επιλέγεις τη διαδικασία των εξωθεσμικών πιέσεων, δεν πληγώνεις μόνο τον κοινοβουλευτισμό αλλά στέλνεις και μηνύματα προς τα έξω λάθος. 

Ο Πρωθυπουργός σωστά λέει ότι υπάρχει ευθύνη του βουλευτή, διότι γι’αυτόν τον λόγο είναι στη Βουλή. Η ευθύνη του βουλευτή βέβαια αναδεικνύεται και όταν μπορεί να πει στην ηγεσία του κόμματος ή της κυβέρνησης «όχι». Διότι υπεύθυνος δεν είναι μόνο αυτός που συμφωνεί με τον Πρωθυπουργό, αλλά και αυτός που διαφωνεί γιατί έχει άλλη αντίληψη. Εγώ πιστεύω ότι η κανονικότητα θα επιστρέψει στη χώρα και θα βγούμε από την κρίση, από το μνημόνιο και τις συνέπειές του, όταν θα μπορεί ο κόσμος να ξαναβρεί δουλειά, όταν θα ξαναπάρει μπρος η οικονομία, όταν θα μπορέσουμε να γλιτώσουμε από το μέγεθος της κοινωνικής καταιγίδας την οποία υφίσταται ο κόσμος. Για τον λόγο αυτό στα κρίσιμα ζητήματα, τα οποία αφορούν τη λειτουργία του κράτους, χρειάζεται βελτίωση. Γιατί χρειαζόμαστε ένα κράτος το οποίο είναι διάφανο στις λειτουργίες του, είναι αποτελεσματικό, είναι στην υπηρεσία του πολίτη και της επιχειρηματικότητας και σέβεται το δημόσιο χρήμα.

 

 

ΑρχείοΝέων