Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Για την έκφραση της δημοκρατικής παράταξης

Δημοσιογράφος: Τι θα λέγατε να συζητήσουμε ένα θέμα πολιτικής επικαιρότητας.  Επικαλούμαι την δική σας ιδιότητα του βουλευτή Σερρών, από τον χώρο της Κεντροαριστεράς, που σε κάθε μας συνέντευξη τονίζεται με κάθε τρόπο.  Αυτές τις μέρες στην κορυφή της πολιτικής επικαιρότητας βρίσκεται η πρωτοβουλία κάποιων Ελλήνων, αναγνωρίσιμων πολιτών,  διακεκριμένων θα πω εγώ ο καθένας στον χώρο του, 58 στον αριθμό που απευθύνουν ένα κάλεσμα προς την κεντροαριστερά για κοινή δράση, προφανώς.  Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο;

Μπόλαρης: Κατά την δική μου προσωπική άποψη η χώρα είναι μάλλον στην κρισιμότερη στιγμή μετά την μεταπολίτευση,  μετά την πτώση της χούντας και σε αυτή την πιο κρίσιμη φάση, πολιτικά,  οικονομικά, αναπτυξιακά,  κοινωνικά,  δημοσιονομικά,  υπάρχει αδυναμία έκφρασης, αφωνία, αμηχανία, έλλειψη πολιτικής και έλλειψη ηγεσίας της δημοκρατικής παράταξης του τόπου. Η δημοκρατική παράταξη του τόπου, οι δημοκρατικοί πολίτες δεν μένουν μόνο στην προσέγγιση της κεντροαριστεράς, το διευρύνω όπως καταλαβαίνετε,  παρακολουθούν αμήχανα τις εξελίξεις.  Υπάρχουν παρεμβάσεις με σοβαρά κείμενα,  αξιόλογα κείμενα.  Ένα από αυτά είναι το κείμενο το χθεσινό των 58 καθηγητών και άλλων διακεκριμένων συμπολιτών μας.  Υπήρξε προχθές και ένα άλλο κείμενο με 800 υπογραφές από στελέχη του ΠΑΣΟΚ,  του πρώην χώρου του ΠΑΣΟΚ. Όμως ξέρετε και αυτά και κάποιες εκδηλώσεις όπως αυτή που έγινε για την επέτειο της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ στις 3 του Σεπτέμβρη εκφράζουν πρώτα απ’ όλα μια αμηχανία και η αμηχανία έγκειται στο γεγονός ότι εκφράζονται ωραίες σκέψεις αλλά δεν υπάρχει πολιτική πρόταση. 

Δημοσιογράφος: Λέτε ότι δεν υπάρχει πολιτική πρόταση. 

Μπόλαρης: Η πρόταση για να υπάρξει δεν μπορεί να αφορά το 2030. στην πολιτική ή έχουμε πρόταση για το σήμερα ή παύουμε να είμαστε πολιτικοί και γινόμαστε ιστορικοί για να ασχολούμαστε με το τι έγινε το 2009, το 2000 ή το 1990 ή διανοητές που αφορούμε τα θινκ τανκς,  τα ιδρύματα σχεδιασμού πολιτικής, όταν προτείνουμε για το τι πρέπει να γίνει στην χώρα το 2030. σήμερα στην χώρα έχει ενάμισι εκατομμύριο ανέργους.  Αν πίσω από κάθε άνεργο υπάρχει ακόμα ένα άτομο μιλάμε για τρία εκατομμύρια συμπολιτών μας οι οποίοι πλήττονται από την ανεργία.  Αν σε αυτούς προσθέστε και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις,  δηλαδή τον κορμό της ελληνικής οικονομίας,  οι περισσότεροι πολλοί από τους οποίους δεν έχουν δυνατότητα να πληρώσουν τον ασφαλιστικό τους φορέα, θα καταλάβετε ότι εδώ υπάρχει ένα τεράστιο θέμα το οποίο αφορά περισσότερους από τον ένα στους δύο Έλληνες.  Προσθέστε σε αυτούς τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που είναι σε τεράστια ανασφάλεια,  προσθέστε σε αυτούς τον Δημόσιο χώρο που υπάρχει άλλη τεράστια ανασφάλεια, γιατί καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχει σχέδιο και οι παρεμβάσεις γίνονται εκεί και ως έτυχε, για να δούμε ότι εάν θέλουμε να υπάρξει σήμερα πολιτική πρόταση αυτή η πρόταση δεν μπορεί να είναι φιλολογικού περιεχομένου.  Η πρόταση η πολιτική αφορά το σήμερα.  Σήμερα.  Τι λέω σήμερα στον άνεργο ;  Ποια είναι η παρέμβασή μου ;  Αυτό ξέρετε είναι και η αδυναμία του κειμένου των 58. Ποια είναι η πρόταση σήμερα για τον άνεργο ; Τι λέτε ; Ποια είναι η πρόταση σήμερα για τη μικρομεσαία επιχείρηση ;  Ποια είναι η πρόταση για την ανάπτυξη; Έχουμε πρόταση για τον παραγωγικό τομέα της Χώρας;

Δημοσιογράφος: Κατανοητό κύριε Μπόλαρη. Ο κύριος Βενιζέλος σε δηλώσεις του άμεσες μετά την δημοσιοποίηση του συγκεκριμένου κείμενου φαίνεται να εκλαμβάνει την παρέμβαση των 58 ως απάντηση,  ως ανταπόκριση στο κάλεσμα που ο ίδιος έχει απευθύνει για συσπείρωση της κεντροαριστεράς. Συμφωνείτε;

Μπόλαρης: Όπως σας είπα το ζήτημα της κεντροαριστεράς,  το ζήτημα της δημοκρατικής παράταξης έχει σημασία να αποκτήσει περιεχόμενο. Οι πολίτες έχουνε πάψει να θέλγονται από τις σημαίες και από τις ταμπέλες.  Ή έχουμε και εκφράζουμε συγκεκριμένη πολιτική πρόταση σήμερα στους πολίτες οι οποίοι είναι στενευμένοι και δεν τα βγάζουν πέρα ή επικαλούμαστε και σείουμε σημαίες και λάβαρα τα οποία θυμίζουν πολιτικές που ασκήθηκαν στο παρελθόν αλλά σήμερα δεν ασκούνται. Αν λοιπόν θέλουμε να εκφράσουμε τους πολίτες σήμερα,  να πω το αυτονόητο,  τα κόμματα κύριε Θωματίκο υπάρχουν για να εκφράζουν κοινωνικές ομάδες,  οικονομικές ομάδες, πολιτικές ομάδες.  Αυτές οι ομάδες είναι πολίτες.  Αυτοί οι πολίτες έχουν συγκεκριμένα προβλήματα. Έχουν αγωνίες,  έχουν νόμιμα δικαιώματα και νόμιμες αξιώσεις.  Εάν λοιπόν σήμερα θέλει κάποιος να λέει ότι είναι η κεντροαριστερά ή το ΠΑΣΟΚ ή η ΔΗΜΑΡ ή ΣΥΡΙΖΑ,  πρέπει να είναι και αντιστοίχηση με τα προβλήματα που υπάρχουν σήμερα στους πολίτες. Ποιος εκφράζει σήμερα τους ανέργους;  Ποιος εκφράζει σήμερα την αγωνία της μικρομεσαίας οικονομικής τάξης της χώρας; 

Δημοσιογράφος: Πολιτικά εννοείτε ;

Μπόλαρης: Πολιτικά.  Πολιτικά. Ποιος δίνει μάχες για αυτούς στη Βουλή ! Αυτό είναι το ζήτημα. Εάν δηλαδή βλέπετε σήμερα ότι ένα 30%, 35% των συμπολιτών μας,  αυτών που απαντούν στις προκλήσεις των δημοσκόπων,  λέει ότι,  δεν ξέρω τι θα ψηφίσω,  εάν λοιπόν κανείς διαπιστώνει ότι η ομάδα των επιφυλακτικών, αυτών που δεν αποφάσισαν,  αυτών που δηλώνουν ότι δεν τους εκφράζει καμία κομματική τοποθέτηση σήμερα στη Βουλή,  εάν αυτή η ομάδα είναι η μεγαλύτερη, σήμερα, ομάδα στο κοινωνικό σώμα,  στο εκλογικό σώμα,  καταλαβαίνετε ότι υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα αντιστοίχησης αυτών που εκφράζουν τα κόμματα με τις ανάγκες και τα συμφέροντα του κόσμου,  των πολιτών. 

Δημοσιογράφος: Σας έχω και χειρότερο κύριε βουλευτά γιατί μέχρι πρότινος,  μέχρι πριν ένα μήνα πολλοί από αυτούς,  μεγάλο ποσοστό από αυτούς, δήλωναν ευθαρσώς ότι τους εκφράζει η Χρυσή Αυγή.  Δημοσκοπικά,  όπως το βάζετε. 

Μπόλαρης: Έχετε δίκιο που το λέτε αυτό και μου δίνετε την ευκαιρία να κάνω την διευκρίνιση.  Πιστεύω βαθύτατα ότι οι Έλληνες δεν παραφρόνησαν, ούτε ξαφνικά το 10 ή 12 ή δεν ξέρω πόσο πήγε δημοσκοπικά το νούμερο της Χρυσής Αυγής,  ότι γίναν ξαφνικά στην Ελλάδα 10 % Ναζί.  Δεν γίνεται σε αυτόν τον χώρο ο οποίος έχει υποστεί σφαγές και λεηλασίες και καταστροφή από τα στρατεύματα των Ναζί του τρίτου Ράιχ.  Τον Χίτλερ.  Είναι τρόπος εκτόνωσης.  Είναι η βαλβίδα στην χύτρα.  Είναι η έκφραση οργής.  Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία σαν μήνυμα, να το καταλάβουνε και τα κόμματα της κυβέρνησης.  

Δημοσιογράφος: Δεν το έχουν καταλάβει λέτε κύριε Μπόλαρη;

Μπόλαρης: Όταν κανείς μένει στην ποινική διαχείριση της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής και αρκείτε σε αυτό, δεν το έχουν καταλάβει.  Άλλο είναι να αντιμετωπίσω την Χρυσή Αυγή στην ποινική της διάσταση,  που επιβάλλεται να γίνει και γι αυτό υπάρχει η λειτουργία του κράτους δικαίου,  δηλαδή Αστυνομία, Δικαιοσύνη,  όπου έχουν ξεπεράσει τα όρια του νόμου επιβάλλεται και καθυστερήσαμε να υπάρξει ποινική αντιμετώπιση. Όμως η δημοσκοπική επιτυχία της Χρυσής Αυγής δεν οφείλεται στη λειτουργία της εγκληματικής οργάνωσης, οφείλεται στην λειτουργία του πολιτικού κόμματος,  το οποίο πολιτικό κόμμα συγκεντρώνει δημοσκοπικά την προτίμηση πολιτών οι οποίοι εκφράζουν οργή. Ε,  αυτήν την οργή πρέπει να την διαχειριστούμε πολιτικά. Γιατί αν αρνούμαστε να διαχειριστούμε αυτήν την οργή πολιτικά και αν σήμερα στο στόμα της κυβέρνησης, στην προοπτική της κυβέρνησης, στον σχεδιασμό της κυβέρνησης ή και άλλων κομματικών σχηματισμών, δεν υπάρχει στην ημερήσια ατζέντα λόγος για την ανάπτυξη,  λόγος για την μικρομεσαία επιχείρηση, λόγος για το παραγωγικό μοντέλο, λόγος για να ξανά υποστηριχθεί ο μικρομεσαίος Έλληνας να ξαναβάλει μπρος την επιχείρησή του, να παράγει προϊόντα ή να παράσχει υπηρεσίες ποιότητας στη χώρα,  αυτό το πράγμα χειροτερεύει. Γιατί δεν δημιουργείται ελπίδα. 

ΑρχείοΝέων