Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Ομιλία Μάρκου Μπόλαρη στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2015, στην Ολομέλεια της Βουλής 05.12.2014

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όταν χάνουμε την πολιτική, κυριαρχεί η επικοινωνία και η διαχείριση –κυρίως η κακή διαχείριση. Την άνοιξη βιώσαμε το success story της Κυβέρνησης ως επικοινωνιακό εργαλείο, το οποίο ήθελε να καλύψει ελλείμματα πολιτικής. Το φθινόπωρο ακούσαμε για το σκίσιμο των μνημονίων από την Κυβέρνηση –μαζεύαμε τα φύλλα τα οποία έπεφταν- μέχρις ότου, κλείνοντας το φθινόπωρο, η χώρα βρέθηκε σε ένα κλίμα του 2011 στις διεθνείς αγορές, στο χρηματιστήριο, στην πραγματική οικονομία και στις σχέσεις με τους δανειστές, όπου ήταν προφανές ότι το επικοινωνιακό εργαλείο κατέρρευσε. Ήταν φανερό ότι όλα όσα είχαν λεχθεί, ειπώθηκαν για να καλύψουν το πραγματικό έλλειμμα στην πολιτική, γιατί η Κυβέρνηση θέλει να ασχολείται με το δημοσιονομικό. Στον προϋπολογισμό επιβάλλεται να ασχοληθεί με τα δημοσιονομικά, αλλά αυτά είναι ο καθρέφτης μιας οικονομίας.

Η Κυβέρνηση, λοιπόν, έπρεπε –και αυτό διακηρύχθηκε και είναι πραγματική ανάγκη του τόπου- στα δυόμισι χρόνια που πέρασαν να έχει βελτιώσει τα πράγματα στο δημόσιο χώρο. Η Κυβέρνηση έπρεπε να είχε κάνει καλύτερο, δικαιότερο, διαφανέστερο και αποτελεσματικότερο το Δημόσιο. Θα έπρεπε να έχει κάνει δικαιότερο το φορολογικό σύστημα. Θα έπρεπε να είχε εμπεδώσει εμπιστοσύνη στους πολίτες, οι οποίοι γονάτισαν κάτω από το βάρος της κρίσης. Το πέτυχε; Ένα μικρότερο κράτος αν εξακολουθεί να είναι αναποτελεσματικό, γραφειοκρατικό και με αδιαφάνειες –με ό,τι σημαίνει και συνεπάγεται η λέξη αυτή- δεν είναι ένα καλό κράτος. Εκείνο που έχει ανάγκη η Ελλάδα είναι ένα κράτος, το οποίο σέβεται τον πολίτη, την επιχειρηματικότητα, σέβεται και υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα, τα κοινωνικά συμφέροντα, τους πολίτες του. Έχει η Κυβέρνηση στην κατεύθυνση αυτή, αυτά τα δυόμισι χρόνια, να μας δείξει κάτι; Δυστυχώς όχι. Θα μου έπαιρνε πολλή ώρα να αναφέρω παραδείγματα για την αναποτελεσματικότητα αυτή στη λειτουργία του βασικού Υπουργείου, για το οποίο χρησιμοποιώ τον όρο «Υπουργείο Εισπράξεων». Λυπούμαι που δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο Υπουργείο Οικονομικών, γιατί η οικονομία είναι ζωντανό και δημιουργικό πράγμα. Κι αυτή η Κυβέρνηση το Υπουργείο Οικονομικών το έχει υποβαθμίσει σε «Υπουργείο Εισπράξεων». Όσον αφορά στον παραγωγικό τομέα της χώρας, δυστυχέστερα είναι τα παραγωγικά Υπουργεία. Γιατί εάν υπάρχει ένα μείζον πρόβλημα για τη χώρα, αυτό είναι η κατάρρευση του παραγωγικού τομέα και της παραγωγικής βάσης της χώρας. Και σε αυτόν τον τομέα, ο πρώτος παράγων ο οποίος είναι ανασταλτικός και δημιουργεί ασφυξία στην πραγματική οικονομία είναι η Κυβέρνηση. Διότι αυτό που φωνάζουν καθημερινά στο δημόσιο λόγο η αγορά, τα επιμελητήρια, οι οργανώσεις των επαγγελματιών είναι: «Ρευστότητα! Υποστηρίξτε μας για να παραχθεί στον τόπο χρήμα. Υποστηρίξτε μας, μη μας πνίγετε, μη μας πίνετε το αίμα που έχουμε, τη δυνατότητα να δουλέψουμε για να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας!» Λυπούμαι κάθε φορά που ακούω τους κυβερνητικούς, Υπουργούς και μη, να λένε «πού θα βρείτε τα λεφτά;». Μα, αφού πνίγετε την αγορά και σταματάει να παράγει και να εξάγει ο τόπος και χάνονται θέσεις εργασίας, φυσικά δεν θα βρούμε λεφτά.

Αναρωτιέται η Κυβέρνηση πού θα βρει λεφτά μέσα στα πλαίσια του αδιεξόδου της ύφεσης, στο οποίο είναι εγκλωβισμένη. Γιατί δεν μπορεί να στηρίξει την επιχείρηση και την αναγκάζει, λόγω της λάθος πολιτικής που εφαρμόζεται, να φύγει, να μετακομίσει και να πάει στη Βουλγαρία. Γιατί πήγαν είκοσι πέντε χιλιάδες επιχειρήσεις στη Βουλγαρία, ποιος τους έδιωξε; Η Κυβέρνηση τους έδιωξε και η λάθος και υπέρμετρη φορολόγηση. Είναι πολλά τα ζητήματα. Και εκείνο το οποίο είναι σαφές είναι ότι στον τόπο πράγματι χρειάζεται συναίνεση. Όμως η συναίνεση γίνεται στη βάση της πολίτικής. Εάν για όλα όσα προηγουμένως είπαμε ήθελε η Κυβέρνηση συναίνεση, θα έπρεπε να είχε την πρωτοβουλία να συνεννοηθούμε για το καλύτερο Δημόσιο με διαφάνεια στις λειτουργίες του, να συνεννοηθούμε για το πώς θα πάρουμε τα χρήματα που είναι στο εξωτερικό αφορολόγητα, να συνεννοηθούμε για το πώς θα υποστηρίξουμε την ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση, τον παραγωγικό τομέα, τον αγρότη, για το πώς θα είναι καλύτερη η παιδεία μας. Αυτά είναι τα ζητήματα της συναίνεσης, όχι τα επικοινωνιακά τεχνάσματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χώρα βρίσκεται ο Τούρκος Πρωθυπουργός. Η χώρα είναι φιλόξενη και τον καλωσορίζει. Θέλω απλώς να θυμίσω ότι αστόχως από πλευράς Κυβέρνησης αυτή η πρόσκληση έγινε, ενώ γινόταν στην Κυπριακή ΑΟΖ η παραβίαση από το ερευνητικό πλοίο, το οποίο έχει το όνομα ενός μουσουλμάνου πειρατή, του Μπαρμπαρόσα. Θέλω να θυμίσω ότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός πριν από μερικά χρόνια έγραψε ένα περισπούδαστο βιβλίο, με το οποίο ανέλυε τη θεωρία του για το πώς από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μέχρι το Τουρκμενιστάν και τα βάθη της Ασίας, στα σύνορα με την Κίνα, θα μπορούσε να επικρατήσει ο τουρανισμός και επικεφαλής αυτών των κρατών και των λαών θα έπρεπε να είναι η Τουρκία. Ο Τούρκος Πρωθυπουργός έχει διαψευσθεί, όλο του το βιβλίο και όλες του οι προβλέψεις έχουν διαψευσθεί. Αυτό για εμάς δεν είναι κακό. Το κακό είναι ότι ο Πρόεδρός του, το 2014, εφευρίσκει μουσουλμάνους θαλασσοπόρους, οι οποίοι κατέλαβαν την Αμερική. Αυτό θα μπορούσε να ήταν για γέλια σε άλλες περιπτώσεις. Όμως, όταν δίπλα σου είναι κάποιος ο οποίος έχει χάσει το μέτρο, πρέπει να είσαι προβληματισμένος και να παίρνεις τα μέτρα σου. Αυτή η πολιτική διαχείρισης των εθνικών θεμάτων στην Κύπρο, στην ΑΟΖ, στο Αιγαίο, στα Σκόπια, στη Θράκη, στις προκλήσεις των Τούρκων και των Σκοπιανών είναι επίσης αντικείμενο συναίνεσης, την οποία θα έπρεπε να είχε επιχειρήσει η Κυβέρνηση και δεν την επιχείρησε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός αυτός καλείται να ψηφισθεί στα πλαίσια ενός θεάτρου του παραλόγου, διότι τα νούμερα και οι αριθμοί οι οποίοι μετά βεβαιότητος εξαγγέλλονται από το Βήμα αυτό από την Κυβέρνηση, βρίσκονται σε αμφισβήτηση και αβεβαιότητα από τους δανειστές. Αυτός ο προϋπολογισμός δεν μπορεί να εγκριθεί από την ελληνική Βουλή.

ΑρχείοΝέων