Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Προτεραιότητα στην παραγωγή και στην ανάπτυξη και όχι στη διακινδύνευση της κοινωνικής συνοχής

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χρήστος Μαρκογιαννάκης): Ευχαριστούμε πολύ, κύριε συνάδελφε.

Το λόγο έχει ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Μπόλαρης.

ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, η Δημοκρατία προηγείται της οικονομίας. Υπάρχουν γεγονότα και πράξεις της Κυβέρνησης που ενώ αφορούν την οικονομία, στοχεύουν και πλήττουν τη Δημοκρατία.

Το λέω αυτό γιατί η Τράπεζα της Ελλάδος είναι ενταγμένη στο ευρωσύστημα και ελέγχεται όχι από την ελληνική Κυβέρνηση, αλλά συνεργάζεται με το σύνολο των κεντρικών ευρωπαϊκών τραπεζών. Έχει, επομένως, αμάχητο τεκμήριο –όπως λένε στα δικαστήρια- αξιοπιστίας.

Είναι, λοιπόν, τεράστιο το ζήτημα όταν σε μια χώρα η οποία βρίσκεται σε περιδίνηση κρίσης, η Κυβέρνηση το πρωί ανακοινώνει πως η χώρα λειτουργεί και παράγει πρωτογενές πλεόνασμα και την ίδια μέρα η Τράπεζα της Ελλάδος, δηλαδή το ευρωσύστημα, ανακοινώνει ότι η χώρα παράγει πρωτογενές έλλειμμα.

Πριν από το ζήτημα το οικονομικό και το δημοσιονομικό υπάρχει και πλήττεται η λειτουργία των θεσμών. Διότι φαίνεται πως επιστρατεύονται αριθμοί για να προστατεύσουν το κύρος της λειτουργίας του προγράμματος που εφαρμόζει η Κυβέρνηση και την ίδια στιγμή στα μάτια των πολιτών πλήττεται η αξιοπιστία της.

Κύριε Πρόεδρε, και από αυτήν την Αίθουσα ο ελληνικός λαός τα τελευταία χρόνια ακούει τους Υπουργούς των Οικονομικών να υπερασπίζονται μονόδρομους. Μονόδρομους υπερασπίστηκε ο κύριος Αλογοσκούφης, μονόδρομους ο κ. Παπαθανασίου, μονόδρομους ο κ. Παπακωνσταντίνου, μονόδρομους ο κ. Στουρνάρας, με αλαζονεία.

Ο ελληνικός λαός διαπιστώνει ότι αυτοί οι μονόδρομοι οδηγούσαν σε υπονόμευση της ελληνικής οικονομίας, οδηγούσαν τη χώρα σε περιπέτειες. Μεταξύ τους αυτοί οι μονόδρομοι δεν έχουν καμία σχέση.

Κύριε Υπουργέ, έχει πολύ μεγάλη σημασία -αναφέρομαι στα όσα έχουν γραφτεί στον Τύπο και όσα περιλαμβάνει η επίκαιρη ερώτησή μας- να πούμε πως η χώρα εφαρμόζει ένα σχέδιο το οποίο δεν επιτυγχάνει. Είναι ένα σχέδιο το οποίο τα τρία τελευταία χρόνια έχει εστιάσει σε συμπτώματα. Ασχολείται με συμπτώσεις, με συνέπειες και όχι με την πρωτογενή αιτία.

Όταν κανείς ασχοληθεί με την πραγματική οικονομία, όταν ασχοληθεί με τον πολίτη, με την επιχείρηση, με το τι γίνεται μέσα στην κοινωνία, είναι απολύτως σαφές πως ναι, υπάρχουν τα ελλείμματα, σαφώς υπάρχει το δημόσιο χρέος, αλλά αυτό δεν είναι η αιτία. Αυτό είναι το σύμπτωμα, είναι το αποτέλεσμα, είναι ο «πυρετός».

Πρέπει, λοιπόν, να ασχοληθεί η Κυβέρνηση, η οποία δυστυχώς δεν ασχολείται και να εγείρει τα μείζονα ζητήματα, που είναι η κατάρρευση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Έχουν καταρρεύσει οι πραγματικές, οι υγιείς ελληνικές επιχειρήσεις από τις οποίες, μέσα σ’ αυτή την φρενίτιδα που έχει η Κυβέρνηση για να ανταποκριθεί στη λογική του πρωτογενούς πλεονάσματος, στερεί τη ρευστότητα και προκαλεί ασφυξία στην πραγματική οικονομία. Προκαλεί ασφυξία στις πραγματικές παραγωγικές επιχειρήσεις της χώρας και του πρωτογενούς και του δευτερογενούς τομέα, της μεταποίησης, και των υπηρεσιών.

Γι’ αυτό, ενώ υποτίθεται ότι είναι σε εξέλιξη μία επιτυχής ιστορία –το περίφημο success story- εντούτοις αυξάνεται ο δείκτης της ανεργίας και καταρρέουν οι υγιείς πλέον επιχειρήσεις κι όχι οι προβληματικές. Καταρρέουν, λοιπόν, οι υγιείς επιχειρήσεις, πολλές εκ των οποίων καταρρέουν επειδή το Υπουργείο Οικονομικών κρατά τα κεφάλαιά τους και δεν επιστρέφει το ΦΠΑ. (KO)


Και ενώ είναι έτοιμες, έχουν παραγγελίες για να κάνουν καινούργιες εξαγωγές, είναι υποχρεωμένες κάποιες από αυτές να φύγουν, κάποιες μεγάλες ακούστηκαν ότι φεύγουν και κάποιες πολλές μικρότερες έχουν φύγει χωρίς θόρυβο.

Εάν, λοιπόν, μας ενδιαφέρει η ανάταξη, θα πρέπει να βγούμε από τη λογική της επιβολής ενός ξένου υφεσιακού νεοσυντηρητικού προγράμματος το οποίο σχεδιάστηκε για άλλη χώρα, για άλλα μεγέθη, για άλλη δημόσια οικονομία, για άλλη δημόσια διοίκηση, για άλλη νοοτροπία λαού. Διότι ξέρετε καλά ότι το σχέδιο που εφαρμόζουμε δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη η χώρα, δεν είναι ελληνικό σχέδιο.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Και επειδή αυτοί οι οποίοι ζητούν την επιβολή αυτού του συστήματος, το έχουν κάνει ξανά πριν από αρκετές δεκάδες χρόνια και είχαν αποτύχει πάλι, έχει σημασία ότι στο τέλος η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, ως τραγωδία. Και αυτήν την τραγωδία την πληρώνει ο κόσμος, οι άνεργοι.

Για το λόγο αυτό, έχει πολύ μεγάλη σημασία –και κλείνω μ’ αυτό, κύριε Πρόεδρε- αναφερόμενος στους ανέργους, στους μικρομεσαίους, που είναι μεταξύ σφύρας και άκμονος, χαροπαλεύουν και δεν τα βγάζουν πέρα, να πω ότι σωστά αντιμετωπίζονται οι αξιόποινες ενέργειες συμμοριών Νεοναζί, αλλά το πρόβλημα έχει προκληθεί από την ανεργία, από την ανέχεια, από το στρίμωγμα της κοινωνίας και από το γεγονός ότι φτάσαμε την κοινωνία στα όρια διάσπασης της κοινωνικής συνοχής.

Τα πολιτικά ζητήματα, κύριε Υπουργέ, λύνονται με πολιτικές πρωτοβουλίες. Αν δεν αναταχθεί η πραγματική ελληνική οικονομία, αν δεν στηρίξουμε την παραγωγική βάση, αν δεν καταλάβουμε ότι χρειάζεται να ξαναδούμε το παραγωγικό πρότυπο της χώρας -το οποίο κατέρρευσε- αν δεν ξαναδούμε τη δημόσια διοίκηση με σχέδιο το οποίο θα την κάνει αποτελεσματική και διάφανη και όχι με προκρούστεια λογική –η οποία λέει ότι την πετσοκόβουμε, άσχετα αν τη διορθώνουμε- δεν έχουμε ελπίδα.

Η πρόκληση είναι πρόκληση δημοκρατίας και μετά πρόκληση αξιοπιστίας της οικονομίας.

Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

ΑρχείοΝέων