Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

Τα νέα του Μάρκου Μπόλαρη

«Το ΥΠΑΝ υποβαθμίζει και ευτελίζει την αναπτυξιακή δυνατότητα που σημαίνει για την Ελλάδα η ίδρυση ενός Επενδυτικού Ταμείου που πρέπει να στηρίξει τη μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση»

Όσον αφορά στο Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, για το οποίο δεν έγινε καμία απολύτως συζήτηση στην Επιτροπή, θέλω να υπογραμμίσω ότι πρόκειται για την υποβάθμιση και τον ευτελισμό μιας προοπτικής για την ελληνική οικονομία, για την πραγματική οικονομία, για την ανάπτυξη. Πρόκειται για μία πρωτοφανή διαδικασία επιλογής νομοθέτησης, καθώς χωρίς να ακουστούν οι ενδιαφερόμενοι, το Υπουργείο Ανάπτυξης ζητά από τη Βουλή να ψηφίσει αίρεση για ίδρυση Αναπτυξιακού Επενδυτικού Ταμείου στο Λουξεμβούργο ή σε άλλο κράτος, μέσω του οποίου μας λέει ότι θα διοχετεύσει πόρους σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Όμως, όταν φτάνουμε στα κρίσιμα, ο κ. Χατζηδάκης ζητάει για τον εαυτό του να του δώσουμε απόλυτη ευχέρεια αυθαιρεσίας, καθώς λέει ότι το ελληνικό δημόσιο θα έχει συμμετοχή 50% και βέβαια οι μετοχές αυξημένου κινδύνου θα καλύπτονται από το ελληνικό δημόσιο. Άλλοι θα αποφασίζουν στο εξωτερικό και ο Έλληνας πολίτης θα πρέπει να αναλάβει το κόστος και το ρίσκο του αυξημένου κινδύνου. Πρόκειται για πραγματική πρωτοτυπία από τον κύριο Υπουργό Ανάπτυξης, τη στιγμή που η διάταξη αυτή θα έπρεπε να είναι ένα σοβαρό και στιβαρό νομοσχέδιο που θα δικαίωνε τον τίτλο του Υπουργείου, δηλαδή να ασχολείται με την ανάπτυξη και την πραγματική οικονομία.

«Δεκαπλασιασμός προστίμων και τιμωρητικές διατάξεις με τη διαδικασία του κατεπείγοντος που προσβάλλουν τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών και τη συνταγματική τάξη»

Το δεύτερο κρίσιμο θέμα είναι ότι ο κύριος Υπουργός των Οικονομικών, επέλεξε να εισάγει τροποποιήσεις στον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, όπως και στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας με διαδικασίες κατεπείγοντος, ενώ είχε την πολυτέλεια και την άνεση να θεσπίσει διατάξεις στο νομοσχέδιο που συζητήθηκε χτες. Στην ουσία προσβάλλει τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, προσβάλλει τη συνταγματική τάξη με διαδικασίες κατεπείγοντος. Τα λέει αυτά η Βουλή, «εις ώτα μη ακουόντων». Και πέρα από αυτά, όσον αφορά τους οφειλέτες του δημοσίου, ενώ καλούνται να πληρώσουν τόκο για το χρέος, έρχεται και πολλαπλασιάζει το πρόστιμο και από 1% το κάνει 10% για τον πρώτο μήνα καθυστέρησης, στη συνέχεια 20% και στη συνέχεια 30%. Δηλαδή, λέει στους πολίτες ότι αφού δεν έχετε να πληρώσετε, εγώ θα σας τιμωρώ και εκτός από τα πανωτόκια, θα δεκαπλασιάσω, θα εικοσαπλασιάσω και θα τριακονταπλασιάσω το πρόστιμο. 


«Με τη fast-track διαδικασία της ισοπέδωσης των μικρομεσαίων, οι κρυμμένες παγίδες του νομοσχεδίου επιτρέπουν ουσιαστικά την εκκίνηση των πλειστηριασμών»

Το νομοσχέδιο, το οποίο θα έπρεπε να είναι τρεις γραμμές ή μία τροπολογία για την αναστολή των πλειστηριασμών, πάσχει καταφανώς σε δύο κρίσιμα σημεία, τα οποία αίρουν και αναιρούν την επιχειρηματολογία του Υπουργείου. 

Το πρώτο σημείο είναι ότι στο άρθρο 2, το οποίο είναι το άρθρο που ανοίγει παράθυρα για να γίνονται οι πλειστηριασμοί, εισάγεται εξαίρεση από την κάλυψη για όσους πήραν δάνεια από τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης - οι οποίοι είναι οι ασφαλισμένοι, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης. Άρα, η επιχειρηματολογία του Υπουργείου ότι με αυτό το νομοσχέδιο δεν πλήττεται κανείς από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους έχει αρθεί, διότι τα ταμεία και αυτοί στους οποίους οφείλουν μπορούν να ξεκινήσουν διαδικασίες από τις 2 Ιανουαρίου.

Το άλλο κρίσιμο σημείο αφορά αυτούς που δεν τους καλύπτει ο ν. 4161/2013, δηλαδή τους μικρομεσαίους, τους άνεργους και τους μισθωτούς, αφορά τον κόσμο της παραγωγικής διαδικασίας, καθώς για αυτούς ορίζει ότι «…το ποσό της δόσης δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 20% της τελευταίας δόσης που πλήρωσαν».
Όταν για παράδειγμα ένας βιοτέχνης, ένας μικρομεσαίος, ένας έμπορος ο οποίος πήρε δάνειο το 2008, πρό κρίσης, για να αυξήσει τον κύκλο εργασιών του και για το οποίο η τράπεζα του ζήτησε εγγύηση του σπιτιού, σήμερα έχει κατάρρευση του κύκλου εργασιών, έχει πρόβλημα στην επιχείρηση, καλείται σήμερα να πληρώσει δόση που δεν ξέρουμε, καθώς δεν μπαίνουν προϋποθέσεις μέσα για το ποια είναι η τελευταία δόση. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος ο οποίος μπορεί να είχε ένα σπίτι που είχε 200.000 ή 250.000 ευρώ αντικειμενική αξία και αυτό το σπίτι σήμερα κάνει 100.000 ευρώ, θα κινδυνεύσει αύριο με πλειστηριασμό. 

Αυτή, λοιπόν, η διαδικασία του fast track, της ισοπέδωσης, της ταχύτητας, της μη ακρόασης φορέων, αντί να έρθουν εδώ οι επαγγελματίες, τα επιμελητήρια, οι φορείς να καταθέσουν απόψεις για όλες αυτές τις κρυμμένες παγίδες στο νομοσχέδιο, είναι αυτή η οποία μας δίνει το δικαίωμα να πούμε ότι εάν το Υπουργείο ήθελε πράγματι να προστατεύσει, θα μπορούσε να φέρει μια τροπολογία. 

Το Υπουργείο επέλεξε να φέρει ένα νομοσχέδιο με ένα άρθρο, με πάρα πολλές ατέλειες, για να επιτρέψει ουσιαστικά την εκκίνηση των πλειστηριασμών και να βάλει μέσα σε αυτά τις διατάξεις που προσβάλλουν τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών του Υπουργείου Οικονομικών και την απίστευτη υποβάθμιση, υποτίμηση και ευτελισμό της αναπτυξιακής δυνατότητας που σημαίνει για την Ελλάδα η ίδρυση ενός επενδυτικού ταμείου που πρέπει να στηρίξει τη μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση.

 

ΑρχείοΝέων